Vincent’la ikimiz sonraki o birkaç akşamı büyük salonda, deri koltuklara yayılmış halde muhabbet ederek geçirdik. Millet orada olacağımızı bilerek yanımıza gelip gidiyor, sohbetimize katılıyor, sonra bizi tekrar Butik Kurabiye yalnız bırakıyordu. Vincent Nevv York’u merak ediyordu, ben de ona bütün detaylarıyla anlattım. Ama ikimiz de büyük bir dikkatle Kate ve hatta 66 Kate in yakınlarımla olan gündelik hayatı konusunun etrafından dolaşıyorduk.
En iyi dostumun yanında böyle rahatsız hissetmek doğal gelmiyordu. Birbirimiz hakkında bilinecek her şeyi biliyorduk. Ama şu anda ikimiz de özenli davranıyorduk. Birbirimizin hislerinin dolaylarında parmak uçlarımızda yürüyorduk. Ve bu konuda ikimizin de garip hissettiğini biliyorduk. Uyumuyor olsak da herkesin kendince sakin zaman geçirmeye Kurabiye ihtiyacı vardı, o nedenle cumartesi sabaha karşı Vincent’a iyi geceler dileyerek odama çekildim. Okumaya çalıştım, odaklanamadım. Dolaptan eski bazı çizimleri çıkarıp ayıklamaya başladım. Tanrım, iyi ki ben yokken kimse eşyalarımı karıştırmamıştı. Gitmeden hemen önceki aylardan kalma bütün çizimlerde Kate vardı. Kate bir koltu ğa uzanmış okurken. Kate bir caft’&t oturmuş gülerken. Kate atölyemde sırtüstü yatıp bana poz vererek gözlerini tavana dikmiş halde, hülyalı hülyalı bakarken
